Το καθήκον της προόδου

September 25, 2012 at 9:37 am Leave a comment

*Του Βασίλη Νέδου

Οι απελπισμένοι άνθρωποι, πεπεισμένοι ότι το μέλλον δεν κρύβει τίποτε το θετικό, είναι ιδανική καύσιμη ύλη για κάθε ιδεολογία της καταστροφής. Κατά την πολύ γνωστή ρήση του Καρλ Πόπερ, στη ζωή υπάρχουν οι απαισιόδοξοι και οι αισιόδοξοι. Οι απαισιόδοξοι, είχε πει ο μεγάλος Αυστριακός φιλόσοφος, έχουν συνήθως δίκιο. Δίχως όμως τους αισιόδοξους, η ανθρωπότητα δεν θα είχε προοδεύσει.

Ανακαλώντας κατά καιρούς τα λόγια αυτά, σκέφτομαι αν στην πράξη είναι δυνατόν οι δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων να ταυτίζονται. Αν δηλαδή οι νυν αισιόδοξοι είναι τέως απαισιόδοξοι. Και εξηγούμαι: Ολοι όσοι πριν από την κρίση παρατηρούσαν τον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας και έβλεπαν το Greek dream της κοινωνίας να εκτυλίσσεται και αναρωτιόνταν πότε θα σκάσει η φούσκα ήταν απαισιόδοξοι. Επίσης η ποιότητα της πολιτικής τάξης δεν άφηνε περιθώριο αισιοδοξίας.

Η υπαγωγή στο διεθνή έλεγχο μας έκανε να ξεχάσουμε για ποιο λόγο η κοινωνία μας παρουσιάζει τη σημερινή θλιβερή εικόνα με την υψηλή ανεργία, το ναζισμό αλά γκρέκα, τη στασιμότητα. Κάποιοι από τους τέως απαισιόδοξους αρχίζουν δειλά δειλά να σκέφτονται ότι, δίχως θετική σκέψη και με την παραμονή στα λιμνάζοντα νερά της ζοφερής συγκυρίας, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γεννηθούν οι απαραίτητες ιδέες που θα απεγκλωβίσουν την κοινωνία από το φαύλο κύκλο της ακινησίας στον οποίο έχει εισέλθει.

Οφείλουν, λοιπόν, οι τέως απαισιόδοξοι, ορθά αναλύσαντες τον ορυμαγδό που ακολούθησε μετά τη διάχυση της κρίσης του 2008 στην ευρωπαϊκή ήπειρο, να αποκτήσουν ξανά την πεποίθηση ότι η αλλαγή του κλίματος και σταδιακά της πραγματικής κατάστασης είναι εφικτή. Ολα αυτά ενδεχομένως ακούγονται αφελή και αδιάφορα. Ωστόσο, δίχως υπερβάσεις, καταρχήν νοητικές, δεν είναι δυνατή καμία ανάκαμψη. Οι απελπισμένοι άνθρωποι, πεπεισμένοι ότι το μέλλον δεν κρύβει τίποτε το θετικό, είναι ιδανική καύσιμη ύλη για κάθε ιδεολογία της καταστροφής.

Ενας άνθρωπος που διάκειται θετικά απέναντι στο μέλλον είναι ικανός να δημιουργήσει ξανά, έστω και υπό δυσμενείς συνθήκες. Σε αυτή την αξιακά ελάχιστη ευρωπαϊκή κοινωνία, ίσως είναι σκληρό, αλλά αναγκαίο τεστ να πορευτεί στο δρόμο που η ευρωπαϊκή ιστορία έχει χαράξει τους τελευταίους τρεις αιώνες: Εκείνον των εκ βάθρων αλλαγών με σκοπό την πρόοδο. Είναι από αυτές τις στιγμές που η θέληση πρέπει να υπερβεί την πραγματικότητα.

*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα METROPOLIS

Advertisements

Entry filed under: Αρθρογραφία.

Σε κάθε γήπεδο, σε κάθε πόλη, θα σε ακόλουθουν Αυστριακοί… Στην τελική ευθεία για τα μέτρα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

September 2012
M T W T F S S
« Aug   Oct »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

%d bloggers like this: