Εκλογικά διλήμματα και φαντάσματα

April 19, 2012 at 5:55 am Leave a comment

Μιλώντας τις ημέρες του Πάσχα με πολύ κόσμο για τις επερχόμενες εκλογές διαπιστώσα διάχυτο προβληματισμό σχετικά με το τι θα ψηφίσει ο καθένας. Πολύ λίγοι συνομιλητές μου θα επιλέξουν “παραδοσιακά”, δηλαδή θα ψηφίσουν αυτό που συνήθιζαν. Ρευστότητα και σύγχυση. Παλιός Επενίτης θα ψηφίσει Ανταρσύα, αυτοπροσδιοριζόμενοι ως αριστεροί το σκέφτονται για Χρυσή Αυγή. Ανατριχιάζω.

Απέναντι στα 2-3 ”μνημονιακά” κόμματα, εμφανίζονται με αξιώσεις εισόδου στη Βουλή 6-7 “αντιμνημονιακά” ψηφοδέλτια. Αυτός ο δυϊσμός, τόσο χαρακτηριστικός στην ελληνική κοινωνία και τη δημόσια ζωή, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το πολίτευμα.

Μεσούσης της κρίσης, ανοίγονται νέα χαρακώματα, παγιώνονται απροσπέλαστα τείχη και οριοθετείται ένα αγεφύρωτο χάσμα στους πολίτες της χώρας που θα βαθαίνει συνεχώς. Δεν διακρίνω την πολυπόθητη και επιτακτική ανάδειξη δημιουργικών δυνάμεων. Συγκλίσεις. Νιώθω, δυστυχώς, ότι ούτε η ίδια η κοινωνία το πολυθέλει. Τι δείχνει προς το παρόν ότι θέλει; Καμμένο, Παπαθεμελή, Δημαρά, Καρατζαφέρη, Κανάκη, ΣΠΙΘΑ, πρόσωπα περιθωριακά που το ίδιο χρεοκοπημένο σύστημα γέννησε και εξέθρεψε και από κοντά τους νεοναζί. No future; Κρύβεται λοιπόν η αλήθεια στους Sex Pistols;

Η Ελλάδα του “απέναντι” αντανακλάται στην τρέχουσα προεκλογική περίοδο. Η πρωτοφανής καθίζηση των λεγόμενων “αστικών” κομμάτων, απότοκη της διάλυσης της πελατειακής σχέσης δικομματισμού – ψηφοφόρων του, προκάλεσε μη ελεγχόμενες τεκτονικές μετατοπίσεις στον πολιτικό βιότοπο, καθώς γέννησε και τροφοδότησε νεόκοπους και κραυγαλέους σχηματισμούς με ισχυρά ποσοστά αγανακτισμένων, διαμαρτυρόμενων και οργισμένων στρωμάτων.

Δεν είναι ίδιος όποιος βρίσκεται απέναντι στα μνημόνια. Ακόμη και αν δεν παρουσιάζει ρεαλιστικές λύσεις ή ζει με τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Η Αριστερά, κατακερματισμένη σε στεγανοποιημένα κόμματα και παραμάγαζα, όσο και αν φαίνεται ενισχυμένη στις δημοσκοπήσεις αποτυγχάνει να προσελκύσει στο βαθμό που θα μπορούσε νέες δυνάμεις και να εκπροσωπήσει τον καταπονημένο, δημοκρατικό πολίτη της Ελλάδας του 2012. Παρόλα αυτά είναι χρέος μας να πείσουμε τους συνομιλητές μας να ψηφίσουν αριστερά και να απαιτήσουμε από την αριστερά να μιλήσει με ρεαλισμό και νηφαλιότητα, καθώς το φάντασμα του ναζισμού προβάλλει πάνω από την πόλη.

Η είσοδος των ναζιστών στο κοινοβούλιο είναι μείζον ζήτημα. Και θα εισέλθουν, διότι οι διαμαρτυρόμενοι, πρώην πελάτες του δικομματισμού, αψήφιστα και τιμωρητικά, θα τους καταστήσουν την έκπληξη των εκλογών. Πιθανολογώ τεράστια ποσοστά που δεν καταγράφονται ακόμη. Ένα αντιφασιστικό, δημοκρατικό μέτωπο συνιστά για μένα το διακύβευμα αυτών των εκλογών. Ένα αναγκαίο “Απέναντι”. Για να κρατηθεί η κοινωνία (τμήματα της οποίας ρέπουν ανοιχτά πλέον σε φασίζουσες πρακτικές και αντιλήψεις, βλ.στρατόπεδα συγκέντρωσης, αυτοδικία κλπ) νηφάλια, όρθια και αξιοπρεπής.

Derlandstreicher

Advertisements

Entry filed under: Αρθρογραφία.

Το μικρόφωνο στους υποψηφίους Μετά το Debrocracy έρχεται η Catastroika

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

April 2012
M T W T F S S
« Mar   May »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

%d bloggers like this: