Ο εμφύλιος στην Κεντροαριστερά και οι ωφελημένοι

vasili_kantinski

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΚΛΟΥΜΠΕΡΗ

Δεν είναι η πρώτη φορά που η απόπειρα για ενιαία πορεία του κατακερματισμένου Κέντρου και της Κεντροαριστεράς αποτυγχάνει. Το ίδιο είχε συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν με την πολυδιαφημισμένη κίνηση των 58 και το σχήμα της Ελιάς.

Η ιστορία, με άλλα πρόσωπα κεντρικούς πρωταγωνιστές, επαναλαμβάνεται και πάλι σήμερα, με το αποτέλεσμα να είναι εξίσου απογοητευτικό για τους πολίτες που πιστεύουν σε αυτόν τον χώρο και στη χρησιμότητα της ύπαρξής του.

Ανέκαθεν το Κέντρο έπαιζε ρόλο ρυθμιστικό για τα πολιτικά πράγματα, αν και στην Ελλάδα λόγω παραδοσιακού διπολισμού, οι μετριοπαθείς ψηφοφόροι εκφράζονταν μέσω των εκάστοτε δύο μεγαλύτερων δυνάμεων. Ειδικότερα, το ΠΑΣΟΚ κατείχε επί σχεδόν μια τριακονταετία την πρωτοκαθεδρία στην επονομαζόμενη Κεντροαριστερά, αλλά μετά το 2009 επήλθαν η κατάρρευση και η παρακμή.

Από τότε έχουν περάσει περίπου εφτά χρόνια, όμως η ελληνική έκφραση της σοσιαλδημοκρατίας δεν μπορεί να βρει ταυτότητα ούτε να ορθοποδήσει.

Η εξέλιξη αυτή βέβαια δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο καθώς και τα αντίστοιχα κόμματα στην Ευρώπη βρίσκονται σε διαδικασίες αναζήτησης προσανατολισμού έχοντας απολέσει πολλά από την “ψυχή” τους.

Οι ηγεσίες των υφιστάμενων σχημάτων στη χώρα μας κάθονται στις δάφνες του ένδοξου παρελθόντος τους και σφυρίζουν αδιάφορα χάριν της διατήρησης της μικρής αλλά ζωτικής για εκείνους εξουσίας που κατέχουν χωρίς να μπορούν να αρθρώσουν πειστικό πολιτικό λόγο.

Προσωπικές φιλοδοξίες και αρχηγοί κατώτεροι των περιστάσεων κρατούν έναν ευρύτερο χώρο καθηλωμένο και αλληλοσπαρασσόμενο. Το μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού που κινεί τα νήματα αδυνατεί να κατανοήσει τη συγκυρία. Δίνει το προβάδισμα στους δεσμούς που έχει με το παλιό και αρνείται να αναζητήσει νέους δρόμους και πρόσωπα.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό… Τα κόμματα που τοποθετούνται μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. έχουν υποστεί αλλοίωση της φυσιογνωμίας τους, ταυτιζόμενα με νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Κεντροδεξιάς. Επιπλέον, η φθορά της κυβερνητικής εξουσίας είναι ένα βαρίδι που δύσκολα λησμονά η κοινωνία, παρά τις προσπάθειες αναβάπτισης μέσω αλλαγής ονομάτων και συμβόλων. Ενα πρόσθετο εμπόδιο αποτελεί η μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ προς τη δεξαμενή της Κεντροαριστεράς, καθώς και η εμμονή σε αντι-ΣΥΡΙΖΑ ρητορική αντί της εκπόνησης ενός οραματικού προγραμματικού σχεδίου των προοδευτικών δυνάμεων.

Σε ό,τι αφορά δε τις συζητήσεις περί ανασυγκρότησης, διεξάγονται μεταξύ ελίτ και «ειδημόνων» και τα διαδικαστικά καθίστανται προτεραιότητα. Αδυνατούν να βρουν απαντήσεις στο ερώτημα «με ποιους και για ποιους». Πολιτικές δυνάμεις που δεν έχουν στον οδικό τους χάρτη αυτό το καίριο ερώτημα είναι καταδικασμένες να αποτύχουν και να ομφαλοσκοπούν μακριά από τις κοινωνικές ανάγκες.

Συνέπεια είναι η περαιτέρω απαξίωση της άλλοτε κραταιάς δημοκρατικής παράταξης, με ωφελημένους προφανώς τον Αλέξη Τσίπρα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, οι οποίοι τρίβουν τα χέρια τους από τον διαρκή εμφύλιο στην Κεντροαριστερά σε μια διόλου αμελητέα εκλογική δεξαμενή.

September 9, 2016 at 10:59 am Leave a comment

Ανάγκη για ιδρυτικό συνέδριο του μεταρρυθμιστικού χώρου από μηδενική βάση

anna_diamantopoulou_

Στην ανάγκη να ενωθούν οι διάσπαρτες δυνάμεις του ευρωπαϊκού μεταρρυθμιστικού χώρου μέσω ενός ιδρυτικού συνεδρίου από μηδενική βάση αναφέρεται με συνέντευξή της στην Εφημερίδα των Συντακτών η Αννα Διαμαντοπούλου, θέτοντας ως διαχωριστική γραμμή στην πολιτική αντιπαράθεση τις μεταρρυθμίσεις έναντι του λαϊκισμού. Κρίνει θετικά την εκλογή Μητσοτάκη στη Ν.Δ. και εκτιμά ότι μια συνεπής πορεία του προς το Κέντρο θα επηρεάσει όλα τα κόμματα. Για το ασφαλιστικό, τάσσεται υπέρ της συναίνεσης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης σε ένα σχέδιο προς όφελος της νέας γενιάς. Σχολιάζοντας, τέλος, τον εθνικό διάλογο για την παιδεία, σημειώνει με αιχμηρό τρόπο ότι «εξελίσσεται σε πρόσκληση για τσάι στα κομματικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ».


– Η πρόταση της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό αποτελεί ένα νέο πεδίο σφοδρής αντιπαράθεσης με την αντιπολίτευση. Συμφωνείτε με τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης; Οι Βρυξέλλες ζητούν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με την κυβέρνηση για να βρεθεί μια συναινετική λύση.

Το σχέδιο της κυβέρνησης, με δεδομένη τη συνέχιση της ύφεσης της οικονομίας, θα οδηγήσει νομοτελειακά σε περαιτέρω μειώσεις συντάξεων τα επόμενα χρόνια, ενώ διαρρηγνύει τελεσίδικα το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ των διαδοχικών γενεών. Η συναίνεση λοιπόν θα πρέπει να αφορά και τις επιλογές της ανάπτυξης (χωρίς την οποία δεν υπάρχει βιώσιμο ασφαλιστικό), αλλά και μια θεμελιωδώς νέα δομή του ασφαλιστικού. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, σε αυτή την περίπτωση, οφείλουν να συμφωνήσουν σε μια ασφαλιστική μεταρρύθμιση που θα εστιάζει στο συμφέρον των εργαζομένων και της νέας γενιάς. Η προτεραιότητα πρέπει να μεταφερθεί από τη γενιά του Πολυτεχνείου στη γενιά της κρίσης. Σε κάθε περίπτωση, αναγκαία μια αυτοκριτική για την ακραία πολεμική του ΣΥΡΙΖΑ κατά της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του 2010 (νόμος Λοβέρδου).

– Εκτιμάτε ότι η ψηφοφορία για το ασφαλιστικό μπορεί να εξελιχθεί σε θρυαλλίδα ευρύτερων πολιτικών εξελίξεων;

Οχι. Απ’ ό,τι φαίνεται μέχρι σήμερα, οι κοινοβουλευτικές ομάδες των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛΛ. είναι αποφασισμένες να διατηρήσουν τα κόμματά τους στην εξουσία ανεξαρτήτως επιλογών. Οι βουλευτές της συγκυβέρνησης έχουν αποδεχθεί και στηρίξει μέχρι τώρα τα απολύτως αντίθετα από αυτά που διακήρυσσαν. Γιατί τώρα να συμπεριφερθούν διαφορετικά;


– Ποια είναι η άποψή σας για το ενδεχόμενο συγκρότησης οικουμενικής κυβέρνησης; Θα θεωρούσατε προτιμητέα εξέλιξη έναν κυβερνητικό συνασπισμό των λεγόμενων δυνάμεων του προοδευτικού-κεντρώου χώρου (Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ποτάμι) ή και η παρουσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι απαραίτητη;

Εάν υπήρχε μια διευρυμένη συμφωνία πέρα από το μνημόνιο, που θα οδηγούσε σε ένα εθνικό σχέδιο τριετίας με στόχο την επαναφορά της χώρας στην κανονικότητα και στην ανάπτυξη, επεξεργασμένο από κοινού από τα κομματικά επιτελεία, σε μια λογική «υπέρ πάντων η πατρίς», θα είχε νόημα. Κάτι τέτοιο όμως, που απαιτεί τόλμη, δουλειά, πολιτικό κόστος και θυσίες, δεν φαίνεται στον ορίζοντα από κανέναν. Συγκυβέρνηση απλώς για μοίρασμα υπουργείων και αξιωμάτων δεν αφορά τον ελληνικό λαό και ούτε προσφέρει τίποτα.

– Η πλευρά των δανειστών επιμένει να πιέζει. Πώς θα ερμηνεύατε τη στάση τους; Μήπως το Grexit συνιστά και τώρα κίνδυνο για τη χώρα;

Οι δανειστές έχουν κάνει μεγάλα λάθη και στον σχεδιασμό και στη διαχείριση της συνεργασίας. Στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, θεωρώ ότι θέλουν να ελαχιστοποιήσουν την εμπλοκή τους με το ελληνικό ζήτημα, αν είναι δυνατόν να το βάλουν στον αυτόματο πιλότο. Ετσι όμως δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική η υλοποίηση του σχεδίου το οποίο δεν μπορεί να είναι γραμμένο σε γρανίτη. Χρειάζεται συνεχώς αξιολόγηση και επανεκτίμηση, πράγμα που απαιτεί βέβαια και από την ελληνική πλευρά σωστή προετοιμασία και αποτελεσματικότητα. Το Grexit αυτή τη στιγμή δεν είναι στο τραπέζι, δυστυχώς όμως είναι κοινό μυστικό ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να επανέλθει και μάλιστα σε δυσμενέστερο περιβάλλον και με περισσότερους συμμαχούντες εναντίον μας.

– Στον χώρο της Κεντροαριστεράς, της Κεντροδεξιάς, αλλά και της Αριστεράς εκτυλίσσονται διάφορες πολιτικές διεργασίες. Εκτιμάτε ότι βρισκόμαστε ενώπιον διαμόρφωσης ενός νέου πολιτικού χάρτη στη χώρα ή «όλα τριγύρω αλλάζουνε» και οι νοοτροπίες ίδιες μένουν;

Θεωρώ ότι μετά τη διακυβέρνηση και από τον ΣΥΡΙΖΑ και την τραγική επιδείνωση της οικονομίας αλλά και της ζωής των πολιτών, έρχεται το τέλος της μεταπολίτευσης και των μύθων της. Η διαχωριστική γραμμή πλέον στην πολιτική βρίσκεται ανάμεσα, από τη μια μεριά, στις μεταρρυθμίσεις που οργανώνουν το κράτος, την οικονομία, την παραγωγή και το Κράτος Δικαίου και, από την άλλη, στον λαϊκισμό, τον κομματισμό και την αναξιοκρατία. Θεωρώ ότι κόμματα και πολιτικοί, παλιοί και νέοι, θα πρέπει να επιλέξουν με βάση αυτή τη διαχωριστική γραμμή και όχι με τους ξεπερασμένους από την κρίση πολιτικούς ορισμούς του παρελθόντος.

– Ειδικά για τις ζυμώσεις στην Κεντροαριστερά, συμμετέχετε ενεργά, τις παρακολουθείτε από απόσταση; Κρατάτε σταθερή τη θέση για έναν νέο πολιτικό σχηματισμό, όπως εσχάτως έχουν υποστηρίξει δημοσίως ο Κώστας Σημίτης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος κ.ά.;

Σε συνέχεια των παραπάνω, επιμένω σε ό,τι εδώ και τρία χρόνια διατύπωσα: στην ανάγκη ιδρυτικού συνεδρίου από μηδενική βάση ενός χώρου ευρωπαϊκού, μεταρρυθμιστικού, που θα απαντά στα μεγάλα ζητήματα της δημοκρατίας και της παραγωγής και θα ενώνει τις διάσπαρτες σημερινές δυνάμεις.


– Περιλαμβάνετε τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτόν τον σχεδιασμό; Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάνει δημόσια ανοίγματα στη σοσιαλδημοκρατία μέσω Ευρώπης, ενώ πρόσφατα δήλωσε ότι το κόμμα του καταλαμβάνει το μεγαλύτερο κομμάτι της Κεντροαριστεράς σε επίπεδο κοινωνικής βάσης.

Επιμένω ότι η διαχωριστική γραμμή θα είναι μεταρρύθμιση vs λαϊκισμός. Τι εννοείτε με τα «ανοίγματα στη σοσιαλδημοκρατία»; Η υπογραφή και ψήφιση όσων ο ίδιος ο κ. Τσίπρας όριζε ως νεοφιλελεύθερα τον κάνει σοσιαλδημοκράτη; Γνωρίζω ότι αυτή είναι η κατεστημένη ερμηνεία, αλλά δεν την αποδέχομαι και δεν συμφωνώ. Πιστεύω όμως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον τρόπο που μεγεθύνθηκε εκλογικά και κατέλαβε την εξουσία, εκφράζει και στην Ελλάδα μια πολιτική κίνηση που εμφανίζεται σε αρκετές χώρες και είναι αυτή του αριστερού «εθνικολαϊκισμού». Χωρίς θέληση και πίστη για τομές και μεταρρυθμίσεις στο κράτος και την οικονομία. Η συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ. άλλωστε το επιβεβαίωσε.

– Τι σηματοδοτεί κατά τη γνώμη σας η ανάληψη της ηγεσίας της Ν.Δ. από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και πώς εκτιμάτε ότι θα επηρεάσει την κυβερνητική πολιτική και τον ΣΥΡΙΖΑ και από την άλλη, κόμματα του Κέντρου, όπως το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ;

Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μια θετική εξέλιξη. Το μεγάλο στοίχημα για τον ίδιο είναι να τραβήξει το κόμμα του προς το «όνειρό του» και να μη γίνει το αντίθετο. Μια συνεπής πορεία του προς το Κέντρο, με μεταρρυθμίσεις και ευρωπαϊκό προσανατολισμό, είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει όλα τα κόμματα, μη εξαιρουμένων και των κομμάτων της κυβέρνησης. Ειδικά αν καταφέρει να επιτύχει και την αναγκαία κοινωνική κινητοποίηση γύρω από το μείζον ζητούμενο της εποχής μας, που είναι οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές. Ολα αυτά δεν είναι καθόλου εύκολα στο συγκεκριμένο κόμμα και ιδιαίτερα στη σημερινή του κατάσταση. Εχει πολλά να κάνει και πολλά περισσότερα να αποδείξει για να τα καταφέρει.

– Η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας άνοιξε τον εθνικό διάλογο για τις νέες αλλαγές που θέλει να εγκαινιάσει στο εκπαιδευτικό σύστημα. Πώς κρίνετε τα πρώτα δείγματα γραφής;

Ο εθνικός διάλογος χρειάζεται πολιτική πρόταση, επιστημονική και τεχνοκρατική προετοιμασία και σεβασμό προς όλους, ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες συνεργασίας και συναίνεσης, τόσο σε επίπεδο κομμάτων όσο και κοινωνίας. Τι έχει κάνει μέχρι σήμερα η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας; Εχει καταργήσει επιμέρους άρθρα σε μεταρρυθμιστικούς νόμους όλων των επιπέδων της εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα να υπονομεύεται το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, χωρίς όμως να υπάρχει κατεύθυνση για το επόμενο βήμα. Π.χ. αποδεκάτισε τα πειραματικά-πρότυπα σχολεία, σταμάτησε το πρόγραμμα αυτοαξιολόγησης και το ψηφιακό σχολείο, εξεδίωξε τα Συμβούλια Ιδρυμάτων, επανέφερε τους αιώνιους φοιτητές και το καθεστώς των αναρίθμητων εξετάσεων… Αλλαξε το πλαίσιο επιλογής διοίκησης σε σχολεία και πανεπιστήμια, κατηγορούμενη για επαναφορά ακραίου κομματισμού, χωρίς να το εντάσσει σε ένα συνολικότερο σχέδιο διοικητικής μεταρρύθμισης. Η ρητορική έναρξης του εθνικού διαλόγου παρέπεμπε στο σημείο «μηδέν», σαν να μην έγινε ποτέ τίποτα πριν από την κυβέρνηση αυτή. Χρησιμοποίησε τα ξεπερασμένα στερεότυπα περί νεοφιλελευθερισμού, ξενόφερτων μοντέλων κ.λπ. και ακύρωσε την τεχνοκρατική προεργασία δεκάδων Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, καθώς και τη μελέτη του ΟΟΣΑ του 2011. Ο εθνικός διάλογος ξεκίνησε χωρίς η κυβέρνηση να έχει καταθέσει πρόταση, ενώ παράλληλα κατατίθενται νομοσχέδια και περνούν ΠΝΠ σαρωτικών αλλαγών, εκτός διαλόγου. Εκ των πραγμάτων λοιπόν, ο εθνικός διάλογος εξελίσσεται σε πρόσκληση για τσάι στα κομματικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ.

January 16, 2016 at 12:59 pm Leave a comment

Το φαινόμενο Μπέου και τα “ζήτω” του βολιώτη*

volos

Ο Δήμος Βόλου έχει πληθυσμό 144.449 κατοίκους (μαζί με τα χωριά – πρώην Δήμους). Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές λιγότερο από το ένα τέταρτο των κατοίκων επέλεξε για δήμαρχο τον Μπέο, ένα άτομο που από τα τέλη του 1990 βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα, δικαίως ή αδίκως, αποκλειστικά για ποδοσφαιρικά σκάνδαλα, σκοτεινές συνδιαλλαγές, υποκλοπές και ποινικές υποθέσεις για παράνομο στοιχηματισμό.

Ουδείς γνωρίζει τι πραγματικά επαγγέλλεται και πως απέκτησε τη μεγάλη περιουσία του, (που αποφεύγει συστηματικά να δηλώνει στην εφορία) – πέραν των επιχειρήσεων νυχτερινών κέντρων που κατέχει. Είναι ένας άνθρωπος που του έχει απαγορευτεί (υποτίθεται) η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο, αλλά, όπως γράφεται, “από πίσω” συνέχιζε για χρόνια (και πιθανώς συνεχίζει) να κινεί τα νήματα με αχυρανθρώπους δηλώνοντας “απλός φίλαθλος”. Ο άνθρωπος αυτός είναι υπόδικος για στημένα παιγνίδια και σε λίγο καιρό πρόκειται να παυθεί από τα δημαρχικά του καθήκοντα.

Ο Μπέος, όταν προσπάθησε να εξαργυρώσει τη δημοφιλία του στο Βόλο, πρώτα ως πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης και έπειτα ζητώντας την ψήφο των βολιωτών, χρησιμοποιώντας την ομάδα στο παρελθόν και την πόλη στο παρόν ως ασπίδα και προκάλυμμα για τις υποθέσεις του με τη δικαιοσύνη και τις άλλες μπίζνες του, ήταν γνωστός στο πανελλήνιο. Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε. Ούτε ο βολιώτης. Οι 33.900 πολίτες τον επέλεξαν ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, γι’ αυτό που είναι. Δεν τους πλάνεψε. Ο καθένας οφείλει να παραδεχθεί πως ο Μπέος δεν υποκρίθηκε, δεν κορόιδεψε, είναι πάντα ο εαυτός του. Επομένως η ψήφος των βολιωτών ήταν συνειδητή, άρα σεβαστή. Δεν σημαίνει όμως πως είναι η σωστή. Το πρόβλημα δεν είναι αυτός, είναι ο βολιώτης. Γιατί θέλησε κάποιον σαν τον Μπέο για δήμαρχο;

Τα κύρια χαρακτηριστικά του σύγχρονου Βόλου (γιατί πάλαι ποτέ υπήρξε κοιτίδα πνεύματος, διανόησης, επίκεντρο εργατικών αγώνων) είναι τα εξής: Είναι μια πόλη που μαστίζεται από την ανεργία, μια πόλη που γοητεύτηκε από τον ναζιστικό λόγο της Χρυσής Αυγής και της έδωσε ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά στην Ελλάδα. Το μόρφωμα εκλέγει από το 2012 βουλευτή στη Μαγνησία. Ένα άλλο βολιώτικο γνώρισμα είναι η παθολογική και γενικευμένη έφεση στο τσίπουρο. Δεν είμαστε αρμόδιοι να αποφανθούμε αν η καθημερινή ή έστω συχνή κατάποση τεραστίων ποσοτήτων τσίπουρου προκαλεί βλάβες, ωστόσο ο εθισμένος βολιώτης δίνει πλέον την εντύπωση αργού, παθητικού, μονίμως τσαμπουκαλεμένου και αποβλακωμένου ανθρώπου. Δεν ήταν έτσι παλιά, π.χ. πριν 20 χρόνια. Η μόνη φορά που κατέβηκε στους δρόμους ο βολιώτης για να διαδηλώσει μαζικά τα τελευταία χρόνια πιστεύοντας ότι μπήκε στο στόχαστρο δυνάμεων του σκότους, ήταν όταν η ομάδα της πόλης – που πλήρωσε τις υποθέσεις των στημένων παιγνιδιών, για τα οποία η δικαιοσύνη αποφάνθηκε ότι υπήρξε εμπλοκή και του Μπέου – τιμωρήθηκε από την Ουέφα. Και τι έκανε ο βολιώτης; Έκαψε την πόλη του.

33.900 τον ψήφισαν. Γιατί είναι παντελονάτος, “@@άτος”, “μάγκας”, “αρσενικός”, μη-πολιτικός, της πιάτσας, κιμπάρης και θα τους έβαζε όλους στη θέση του. Ψήφισαν τιμωρητικά. 111.000 κάτοικοι δεν τον ψήφισαν. Στηρίχτηκε υπογείως από την κυρία Ζέττα Μακρή και ανεπισήμως από τη Χρυσή Αυγή. Από κει και πέρα τον ψήφισαν αγανακτισμένοι, χωριάτες που τους έταζε ό,τι ήθελαν να ακούσουν, εγγράμματοι και αγράμματοι που ήθελαν να εκδικηθούν γενικώς και αορίστως το σύστημα, οπαδοί, αντιδραστικοί και χαβαλεδιάρηδες. Ο Μπέος εξελέγη χωρίς πρόγραμμα. Ανέλαβε τα καθήκοντά του με μια -ως επί το πλείστον- περιθωριακή και πολιτικά/τεχνοκρατικά/επιστημονικά ανεπαρκή ομάδα ομοϊδεατών του.

Όσο οι ανυπόφορα μικροαστοί, στην πλειοψηφία τους, βολιώτες πίνουν τσίπουρα και παίζουν χαρτάκι στην παραλία, εκείνος μπετονάρει το σύστημά του. Υπεράνω νόμων, μοιράζει εργολαβίες από εδώ και από κει σε φίλους, δίνει χαρτζιλίκια σε δημοσιογράφους για να τον εξυμνούν, επιτίθεται και υβρίζει συστηματικά όσους τον ελέγχουν και τον αμφισβητούν συμπεριφερόμενος ως φύλαρχος και αυτοκράτωρ. Μια από τις πρώτες του κινήσεις ήταν να μετατρέψει σε πεζόδρομο το δρόμο, στον οποίο βρίσκεται το κομμωτήριο όπου εργάζεται η σύζυγός του, πλησίον του…”Κολωνακίου” της πόλης. Είπε πως θα καθάριζε τις κεντρικές αρτηρίες της πόλης από παρανομίες με αυστηρή αστυνόμευση και απαγόρευση παρκαρίσματος. Το μόνο που έκανε ήταν να σκάψει τα πεζοδρόμια για να δημιουργήσει πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα και να μην μπορούν να περνούν τα καροτσάκια των Αμεα. Η εικόνα των τριπλοπαρκαρισμένων οχημάτων σήμερα στη Δημητριάδος μετά την Ιωλκού δείχνει την αποτυχία του μέτρου. Είπε πως θα μαζέψει τα αδέσποτα από το Βόλο. Η ιστορία είναι γνωστή. Πλήρωσε έναν φιλάρα του που διαθέτει κάποιες άθλιες εγκαταστάσεις στο πουθενά κι εκεί τα σκυλάκια εγκαταλείπονται στο έλεος του Θεού μέχρι να πεθάνουν βασανιστικά. Το σκουπιδαριό στην πόλη είναι άνευ προηγουμένου – εξελέγη υποσχόμενος ότι όλα αυτά που έκαναν οι προηγούμενοι (που υποτίθεται δεν μάζευαν τα σκουπίδια) θα τέλειωναν, θα έβαζε υπόγειο σύστημα κάδων, η αποκομιδή θα γινόταν πόρτα-πόρτα κλπ. Οι άλλες περιοχές δικαιοδοσίας δήμου Βόλου είναι πλήρως εγκαταλελειμμένες (πού είναι εκείνα τα προεκλογικά “θα είμαι πάντα κοντά σας, θα σας επισκέπτομαι συνέχεια, θα είμαι μόνο στο δρόμο κλπ). Στο δε πάρκο δίπλα από το Ξενία (ενυδρείο), η επιχείρηση πίσω από την οποία, όπως λέγεται, κρύβεται (και τίμησαν δεόντως οι βολιώτες το καλοκαίρι) έχει καταπατήσει δημοτικό χώρο και αμμουδιά για τις ομπρέλες και έχει σφραγιστεί για το χειμώνα με κακόγουστα, άθλιας αισθητικής ελενίτ. Το δε σκουπίδι στον εν λόγω χώρο δεν περιγράφεται. Οι παιδικές χαρές σε απαράδεκτη κατάσταση, τα έργα πνοής ανύπαρκτα. Η να αναφέρουμε τις βλάβες του βιολογικού;

Το “κόλλημα” του Μπέου είναι τα Χριστούγεννα και ξέρει πολύ καλά το λόγο. Άρτος και θεάματα για τους βολιώτες. Καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς. Κυριολεκτικά. Αφού λοιπόν οργάνωσε παρτάκι με το που εξελέγη κι έφερε το φίλο του το Ρέμο να τραγουδήσει για το Γηροκομείο (τα έσοδα θα δίνονταν εκεί όπως είχε υποσχεθεί προεκλογικά, αλλά όπως γράφτηκε, ακόμα τα περιμένουν) και φέτος άφησε το μισό Βόλο ξάγρυπνο με τη συναυλία της Πάολα στο Δημοτικό Στάδιο, πέρυσι κάλεσε τους σελιέμπριτς (που λένε και στο Βόλο) Λιάγκα και Σκορδά, ενώ φέτος τον Μαρτάκη με τη Μπεκατώρου για να ανοίξουν τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις του Δήμου με την σκυλάδικη-κιτς αισθητική χαμηλής υποστάθμης που εκφράζει τον ίδιο και επιβάλλει σε όλη την πόλη. Έχει γεμίσει την κεντρική λεωφόρο της πόλης με λαμπάκια – μυγοπαγίδες, έχει βάλει κάτι πρόβατα σε μια φάτνη στον Αγ.Νικόλαο και -εννοείται- έχει φωταγωγήσει και το δρόμο του κομμωτηρίου της συζύγου. Επίσης έχει σκάψει περιμετρικά των κεντρικών αρτηριών τα πεζοδρόμια και έχει φυτέψει κυκλάμινα. Τα Led φώτα στο Χριστουγεννιάτικο χωριό αισθητικής πίστας και η εκκωφαντική “μουσική” που ακούγεται από τα μεγάφωνα προκαλούν επιληψία σε όποιον εκτεθεί για ώρα. Το πόσο κοστίζει όλο αυτό το καρακιτσαριό, πόσο θα αυξηθούν τα δημοτικά τέλη, ο Μπέος αποφεύγει να το δημοσιοποιήσει. Και ο βολιώτης, ο λάρτζ, που μισοσουρωμένος τον έβγαλε δήμαρχο από κόμπλεξ κατωτερότητας και σύνδρομο καταδίωξης, γουστάρει και υπερηφανεύεται. Η υπόλοιπη Ελλάδα κουνάει το κεφάλι και ο βολιώτης νομίζει πως τον ζηλεύουν για τα ωραία του τα μάτια…Το γιατί, το απαντάει ο Βασίλης Ραφαηλίδης στο τέλος αυτού του κειμένου**.

Θα αναρωτηθεί κανείς αν υπάρχουν δομές αντίστασης, πυρήνες αμφισβήτησης, αν υπάρχει πνευματικός κόσμος που μιλάει. Οριζόντια και κάθετα όχι. Είναι τόσο εύκολο για τον κάθε Μπέο, για οποιονδήποτε λαϊκιστή εμφανιστεί ως Ζορό, ως ρομαντικός εκδικητής να εδραιώσει το σύστημά του στο Βόλο! Η αντιπολίτευση αγκυλωμένη και εμβρόντητη μπροστά στον ερχομό της φασιστικής νοοτροπίας μπέικης λαίλαπας προτίμησε να φάει τις σάρκες της. Τεράστια η ευθύνη της! Και γι’ αυτό σαρώθηκε από τον φασίζοντα λαϊκισμό. Στο Δημοτικό Συμβούλιο είναι διαλυμένη, η ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει χίλια κομμάτια, οι υπόλοιποι είναι άφαντοι ή αδύναμοι. Κόμματα οργανωμένα να σταθούν απέναντί του επίσης δεν υπάρχουν. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ περί άλλα τυρβάζουν. Η κυβέρνηση δεν συνομιλεί μαζί του, δεν τον δέχεται στα υπουργεία, δεν εκπροσωπείται με “κεντρικά” στελέχη σε εκδηλώσεις και μ’ αυτόν τον τρόπο καθάρισε… Μετά από 18 μήνες Μπέου, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα κατατέθηκε μια κοινοβουλευτική ερώτηση με θέμα την καθυστέρηση παύσης του υπόδικου δημάρχου από τα καθήκοντά του. Όλοι έχουν λουφάξει, αποστρατευτεί, συνθηκολογήσει, φοβηθεί, αδιαφορήσει (υπάρχουν και περιπτώσεις κάποιων που, αν και αντίπαλοι, με τον καιρό τον…αγάπησαν προσδοκώντας να γλύψουν κι αυτοί κανά κοκαλάκι). Ο Βόλος “ξεβρακώθηκε” και αυτά τα χρόνια του Μπέου θα τα θυμάται για πολύ καιρό ως το αποκορύφωμα της παρακμής και οικειοθελούς παράδοσης των κλειδιών της δημοκρατίας του τόπου. Ο Μπέος, φυσικά, ακόμα και σε περίπτωση καταδίκης του, θα συνεχίσει να διευθύνει την ομάδα του, όπως ακριβώς έκανε και στα ποδοσφαιρικά. Με “αντ’ αυτού”. Σε λίγο καιρό θα είναι στο Δημαρχείο και θα δηλώνει “επισκέπτης”, όπως παλιά δήλωνε “οπαδός”.

Μονίμως στο στόχαστρο του οι “προοδευτικοί”, “κουλτουριάρηδες”, “αριστεροί του κώλου”, “δημοσιογράφοι του κώλου”, “το σάπιο σύστημα”. Σας θυμίζουν κάτι οι διατυπώσεις; Με ύβρεις, προπηλακισμούς, χυδαιότητες (π.χ. το “σκετς” με τους δύο χούλιγκαν που μεταμφιέστηκαν σε φαντάρους, εισέβαλαν στο δημοτικό συμβούλιο και ζήτησαν σεξ από δημοτική σύμβουλο του ΣΥΡΙΖΑ, την τούρτα με το κεφάλι του αντιπολιτευόμενου δημ. σύμβουλου Μ.Πατσιαντά, ντου στον Γ.Παπανδρέου σε εκδήλωση φίλων του), ψέμματα, απειλές, χλευασμό ο Μπέος διατυπώνει έναν δημόσιο λόγο που φανατίζει, ξυπνά τα ταπεινότερα ένστικτα, δηλητηριάζει με την τοξικότητά του, διχάζει, διαιρεί, χειραγωγεί, έναν λόγο φασίζοντα που βγαίνει παγανιά για να εκδικηθεί, να βλάψει, να εκκαθαρίσει, να αφανίσει κάθε έννοια δημοκρατίας και διαφορετικής γνώμης, έναν λόγο που υπό κανονικές συνθήκες θα ανήκε σε στόματα μπράβων, σε θαμώνες καταγωγίων, σε κελιά βαρυποινιτών, που μια υγιής κοινωνία θα τον είχε αποβάλει από τον οργανισμό της. Αυτή η μικροκοινωνία όμως τον επέλεξε, ας μην το ξεχνάμε, όσο θλιβερό κι αν είναι τούτο.

Το τελευταίο επεισόδιο είναι το παραλήρημα του δημάρχου στις 8/12 ενόψει της παύσης του από δήμαρχος και της βεντέτας, που αποπροσανατολιστικά, επιδιώκει να ανοίξει με τον αντιεξουσιαστικό χώρο ανακοινώνοντας μέσω συνέντευξης τύπου, πως συγκροτεί πολιτοφυλακή για να αντιμετωπίσει τους αναρχικούς. Και πέρυσι τέτοιο καιρό τα ίδια έλεγε, στοχοποιώντας χώρους και ανθρώπους που υποτίθεται θα τίναζαν στον αέρα τον εορτασμό της πόλης. Οι αντιεξουσιαστές, με μεθόδους που δεν μας βρίσκουν σύμφωνους, φαίνεται πως είναι η μόνη φωνή στο Βόλο που αντιστέκεται στα έργα και τις ημέρες Μπέου. Φυσικά δεν έλεγε το ίδιο, όταν πριν από 3-4 χρόνια, έγκλειστος ο ίδιος στις φυλακές Ναυπλίου, οι οπαδοί της ομάδας του έκαιγαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους, πυρπολούσαν πολιτικά γραφεία και κατέστρεφαν περιουσίες. Ο Μπέος εκτρέπεται πλέον σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια και είναι η ώρα να πάρουν θέση οι υπόλοιποι 110 χιλιάδες βολιώτες που δεν τον ψήφισαν και μπούχτισαν πλέον με τον εκχυδαϊσμό του δημόσιου λόγου, τις αντιδημοκρατικές συμπεριφορές και τον κίνδυνο μετάλλαξης του Βόλου σε φασιστούπολη.

*Το Landstreicher ζήτησε από φίλο δημοσιογράφο των Αθηνών να γράψει για το φαινόμενο Μπέου. Στο μπλογκ μας δημοσιεύονται όλες οι απόψεις. Και ο αντίλογος φυσικά…

**(Πηγή: εφημ. Θεσσαλία)

Σε ένα παραλήρημα μεγαλείου επιδόθηκε χθες ο Α. Μπέος και δήλωσε ότι η πόλη τον χρειάζεται και ο κόσμος τον αγαπάει. Η πόλη κάθε άλλο παρά τον χρειάζεται. Μια μεγάλη μερίδα όμως των πολιτών σίγουρα τον στηρίζει. Πολλοί μπορεί και να τον θαυμάζουν.
Δεν θα μπορούσε ωστόσο κανείς να αποτυπώσει καλύτερα αυτό που συμβαίνει στην πόλη αυτή, με την τόσο μεγάλη ιδιαιτερότητα στη διοίκησή της, από τον Βασίλη Ραφαηλίδη που έγραψε:
«Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε το Μεταξά. Όπως και οι Ιταλοί που αγάπησαν το Μουσολίνι, όπως και ο Γερμανοί που αγάπησαν το Χίτλερ, όπως και οι Ισπανοί που αγάπησαν το Φράνκο. Ο φασισμός είναι λαϊκισμός -και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός κατά βάσιν και κατ’ ουσίαν. Ο φασισμός δεν αγαπά το μεγάλο κεφάλαιο (εκτός από το πάρα πολύ μεγάλο που τον γεννάει) και λατρεύει το μικρομεσαίο. Ο φασισμός είναι κοινωνικό καθεστώς σπέσιαλ για μικροαστούς. Όχι για αστούς, ούτε για προλετάριους. Οι αστοί και οι προλετάριοι βρέθηκαν αντίπαλοί του εξ αρχής. Και δεδομένου ότι στη λεγόμενη αστική κοινωνία δεν κυριαρχούν οι αστοί αλλά οι μικροαστοί, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την απήχηση που είχαν στο λαό τα φασιστικά καθεστώτα.
Άλλωστε, οι στολές, οι παρελάσεις, οι λαμπαδηδρομίες, τα κολοσσιαία θεάματα αρένας, τα συνθήματα, το προγονικό μεγαλείο απ’ το οποίο ο χάλιας μικροαστός αντλεί δύναμη για να υποφέρει την ασημαντότητά του, όλα αυτά τα εκμεταλλεύτηκαν τέλεια όλοι οι φασίστες δικτάτορες. Και τα πλήθη ουρλιάζουν «ζήτω! Είσαι ο μπαμπάς μας»! Ο χάλιας μικροαστός πάντα έχει ανάγκη από έναν σούπερ πατέρα του έθνους».

https://derlandstreicher.wordpress.com/

December 9, 2015 at 12:57 pm Leave a comment

Γαία πυρί μιχθήτω

grexit

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΚΛΟΥΜΠΕΡΗ

Γαία πυρί μιχθήτω! Αυτό το μήνυμα στέλνει η κυβέρνηση με την απόφασή της για δημοψήφισμα. Απειλεί να διαταράξει τις σχέσεις με την Ευρώπη, προκαλεί βλάβες στην οικονομία και βαθαίνει την ανασφάλεια στην κοινωνία. «Είναι όμως μια δημοκρατική διέξοδος, ο λαός παίρνει τις τύχες του στα χέρια του», απαντούν ορθά οι υποστηρικτές τού «όχι» στις απαιτήσεις των δανειστών.

Παρατήρηση πρώτη: Ποια ακριβώς είναι η πρόταση των θεσμών, από τη στιγμή που ο Ντάισελμπλουμ ανακοίνωσε την απόσυρσή της; Τι θα κληθούμε να ψηφίσουμε την Κυριακή; Για κάτι υποθετικό και ανύπαρκτο; Αλλά ας δεχτούμε ως βάσιμο το επιχείρημα του εκβιασμού εκ μέρους των εταίρων. Γιατί η κυβέρνηση αποφάσισε δημοψήφισμα και δεν εξάντλησε όλα τα περιθώρια μέχρι τις 30 του μήνα που εξέπνεε η προθεσμία, οδηγώντας την κατάσταση σε επιτάχυνση του αδιεξόδου και με τη χώρα να βρίσκεται πλέον στον αέρα;

Παρατήρηση δεύτερη: Μπορεί η κυβέρνηση να διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι δεν τίθεται ζήτημα παραμονής στην ευρωζώνη, όμως η διαβεβαίωση δεν επαρκεί. Είτε έτσι είτε αλλιώς, το ερώτημα μπαίνει εκ των πραγμάτων. Και το έχουν βάλει άπαντες. Στη φάση οικονομικής αδυναμίας που βρίσκεται η Ελλάδα, η αμφισβήτηση και τελικά η αποχώρηση από το ευρώ, έπειτα από μια χρεοκοπία με καταστροφικές συνέπειες, είναι μια εξέλιξη διόλου απίθανη. Αν αυτό συμβεί, το κόστος ποιος θα το αναλάβει;

Παρατήρηση τρίτη: Η κυβέρνηση εξελέγη πρόσφατα από τον ελληνικό λαό, προκειμένου να κάνει μια καλύτερη διαπραγμάτευση που θα άλλαζε το μείγμα εφαρμοζόμενης πολιτικής και θα τερμάτιζε τη λιτότητα. Η προσπάθεια κρίθηκε ότι δεν θα είχε αίσια κατάληξη και τελικά επιλέχθηκε το δημοψήφισμα. Αν όμως η κυβέρνηση επιθυμούσε μια καθαρή λύση και όχι μια υπεκφυγή, όφειλε να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Να εξηγήσει στους πολίτες όλη την αλήθεια και να ζητήσει την ανανέωση της εντολής υπό τα νέα δεδομένα. Με το δημοψήφισμα απλώς μετακυλίει τις ευθύνες της σε «ξένες» πλάτες.

Παρατήρηση τέταρτη: Η αξιοπρέπεια ενός λαού είναι όντως υπέρτατη αξία. Την ίδια ώρα, εξίσου μεγάλης σπουδαιότητας είναι η ενότητα της κοινωνίας και η προστασία από περιπέτειες που μπορεί να ισοδυναμούν με την επανάληψη εθνικών τραγωδιών. Η κυβέρνηση υπερασπίζεται την πρώτη αξία, δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει τη δεύτερη, καθώς ο διχασμός και ο φόβος αποτελούν γεγονός.

ΥΓ. Παρ’ όλα αυτά, ευχόμαστε οι παραπάνω διαπιστώσεις να διαψευστούν και οι δύσκολες στιγμές να μην καταστούν οδυνηρές. Ας ελπίσουμε η επόμενη ημέρα να είναι καλύτερη από τη χθεσινή. Προς το παρόν αυτό είναι άγνωστο και ουδείς μπορεί με σιγουριά να προβλέψει ότι στις 6 Ιουλίου η χώρα και οι πολίτες θα βρεθούν σε ευνοϊκότερη θέση, όσο δημοκρατικό κι αν ηχεί το δημοψήφισμα.

June 29, 2015 at 7:32 pm Leave a comment

Οι συσχετισμοί δυνάμεων στη νέα Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ

KENTRIKH EPITROPH

Ισχυρή δόση ανανέωσης με επικράτηση των δυνάμεων του απερχόμενου γραμματέα Νίκου Ανδρουλάκη δείχνουν τα αποτελέσματα της κάλπης της νέας Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Από την πλευρά της, η Φώφη Γεννηματά που κατάφερε να συγκεντρώσει τις περισσότερες υπογραφές στήριξης της υποψηφιότητάς της στο συνέδριο εκλέγει περίπου 30-35 άτομα της επιρροής της στο όργανο των συνολικά 130 μελών (θα προστεθούν ακόμη 15 άτομα αριστίνδην, οι 13 βουλευτές και οι 2 ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ).

Ο κ. Ανδρουλάκης, αν και δε θα είναι υποψήφιος για την προεδρία, εντούτοις επιβεβαίωσε τη δυναμική που φημολογούνταν ότι διαθέτει σε επίπεδο εσωκομματικών συσχετισμών, εκλέγοντας σχεδόν τα μισά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής (60 άτομα μαζί με περίπου 5 υποψηφίους της ομάδας Σκανδαλίδη), γεγονός που ενδέχεται να επηρεάσει σε ένα σημαντικό βαθμό την εκλογική διαδικασία της ερχόμενης Κυριακής για την ανάδειξη της νέας ηγεσίας από τη βάση των μελών και των φίλων του κόμματος. Πάντως, ο ίδιος δεν εμφανίζεται διατεθειμένος να παράσχει επισήμως στήριξη σε κάποιον από τους τρεις διεκδικητές, έχοντας θέσει τα γενικά κριτήρια για το νέο πρόεδρο στην ομιλία του στο συνέδριο.

Από τους υπόλοιπους διεκδικητές της αρχηγίας, πολύ ικανοποιητικά κρίνονται τα αποτελέσματα από το επιτελείο του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, που φέρεται να ελέγχει γύρω στα 20 μέλη του οργάνου και ελπίζει ότι θα είναι εκείνος δεύτερος στην κούρσα των τριών, μεταφέροντας τη διαδικασία στο β΄ γύρο.

Περί τα 10 άτομα εκλέγει ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος ξεκινά από σήμερα προεκλογικές περιοδείες σε όλη την Ελλάδα για την ενίσχυση της υποψηφιότητάς του. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι υπόλοιποι εκλεγέντες στην Κεντρική Επιτροπή καταλογίζονται ως “αυτόνομες” υποψηφιότητες.

Οι πρώτοι δέκα σε σταυρούς είναι οι Νίκος Σαλαγιάννης, Ανδρέας Σπυρόπουλος, Μιχάλης Κατρίνης, Δημήτρης Καρύδης, Γιώργος Βασιλόπουλος, Λευτέρης Κατσικαρέλης, Θανάσης Χειμωνάς, Γιάννης Μανιάτης, Κώστας Ασκούνης και Παντελής Καψής.

Στο 10ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ διαπιστεύτηκαν 2392 σύνεδροι από όλη την Ελλάδα και ψήφισαν 2153, εκπροσωπώντας τα 40 χιλιάδες μέλη και φίλους του Κινήματος που συμμετείχαν στις διαδικασίες εκλογής συνέδρων.

– Μετά από απόφαση της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής και αφού ελήφθησαν υπόψιν οι ποσοστώσεις -των Γυναικών (30% επί του συνόλου των εκλεγμένων μελών) και των Αποδήμων (5 επί του συνόλου των εκλεγμένων μελών), όπως ορίζει το καταστατικό του Κινήματος, η τελική σύνθεση της νέας ΚΠΕ διαμορφώνεται κατά σειρά εκλογής (δείτε ΕΔΩ).

– Εκτός από τα 130 εκλεγμένα μέλη στην νέα ΚΠΕ συμμετέχουν οι 13 βουλευτές και οι 2 ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Επίσης συμμετέχουν οι πρόεδροι τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών και κοινωνικών οργανώσεων.

– Η εκλεγμένη νέα ΚΠΕ είναι ανανεωμένη περίπου κατά 50%.

Πηγή: efsyn.gr

June 8, 2015 at 8:38 pm Leave a comment

Η νέα Κεντρική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ

dimar

Εκτός των παρακάτω, στη νέα Κεντρική Επιτροπή συμμετέχουν επίσης με απόφαση του Συνεδρίου ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Θανάσης Θεοχαρόπουλος, η συνυποψήφια για την προεδρία Μαρία Γιαννακάκη και ο πρώην πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης.

Αναλυτικά:

1 ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ ΝΙΚΟΣ 305
2 ΧΑΤΖΗΣΩΚΡΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 283
3 ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΘΟΔΩΡΟΣ 271
4 ΚΟΥΒΕΛΗ ΜΑΡΙΑ 251
5 ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΑΚΗΣ 227
6 ΓΙΑΝΝΑΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 219
7 ΜΑΛΕΛΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ 218
8 ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ 215
9 ΣΙΑΚΑΝΤΑΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 212
10 ΨΥΡΡΑΣ ΘΩΜΑΣ 207
11 ΜΑΧΑΙΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 201
12 ΜΠΟΥΡΝΟΒΑ ΕΥΓΕΝΙΑ 196
13 ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 187
14 ΖΟΡΚΑΔΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ 184
15 ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 183
16 ΖΑΨΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 181
17 ΛΟΥΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 180
18 ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 179
19 ΠΡΟΒΑΤΑΣ ΦΩΤΗΣ 172
20 ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΘΡΑΣΟΣ 170
21 ΚΑΛΠΑΚΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ 169
22 ΚΑΛΛΙΠΟΛΙΤΗ ΔΩΡΑ 167
23 ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 166
24 ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΡΩΜΑΝΟΣ 165
25 ΤΣΙΤΗΛΟΥ ΣΟΝΙΑ 165
26 ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ 164
27 ΣΚΟΠΟΥΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 164
28 ΑΜΟΙΡΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 161
29 ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΠΑΜΠΗΣ 161
30 ΜΠΟΥΛΜΠΑΣΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 158
31 ΠΕΤΡΑΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 156
32 ΔΑΡΣΙΝΟΣ ΤΑΣΟΣ 153
33 ΧΑΛΑΖΩΝΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 148
34 ΤΣΟΥΚΝΙΔΑΣ ΑΡΗΣ 147
35 ΑΡΣΕΝΗ ΤΖΕΝΗ 142
36 ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΟΝΗΣ 142
37 ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ ΒΟΥΛΑ 142
38 ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝ ΠΑΝ) 138
39 ΣΠΙΓΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 136
40 ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 136
41 ΒΕΛΕΓΡΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ 134
42 ΓΑΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 131
43 ΑΚΡΙΤΙΔΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ 128
44 ΣΧΕΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ 120
45 ΚΑΡΑΚΙΚΕΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ 119
46 ΠΑΓΚΑΛΟΥ ΕΦΗ 117
47 ΧΑΡΙΖΑΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 116
48 ΚΥΡΑΤΣΗ ΔΗΜΗΤΡΑ 115
49 ΜΕΛΦΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ 115
50 ΚΟΛΛΙΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ 114
51 ΠΑΛΑΜΑΡΙΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 114
52 ΚΩΛΛΕΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ 113
53 ΓΚΟΡΟΥ ΑΘΗΝΑ 112
54 ΚΟΥΤΡΟΥΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ 109
55 ΓΚΑΡΜΠΟΥΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 107
56 ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΙΩΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ 106
57 ΙΝΤΖΙΔΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 106
58 ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΑΝΤΩΝΗΣ 106
59 ΡΩΜΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ 105
60 ΑΛΕΒΙΖΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ 104
61 ΠΟΛΥΜΕΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 104
62 ΠΟΛΛΑΤΟΣ ΑΡΗΣ 103
63 ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΝΙΚΟΣ 103
64 ΜΑΝΤΙΚΟΣ ΘΑΝΟΣ 102
65 ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 101
66 ΑΓΓΕΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 100
67 ΛΑΜΠΑΤΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ 99
68 ΜΟΒΣΕΣΙΑΝ ΧΑΡΗΣ 99
69 ΣΤΕΦΑΝΗΣ ΝΙΚΟΣ 99
70 ΚΛΑΔΗ ΒΑΡΒΑΡΑ 97
71 ΚΟΥΤΣΟΥΓΕΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 95
72 ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 95
73 ΦΩΤΙΑΔΗΣ ΖΑΦΕΙΡΗΣ 91
74 ΚΑΡΑΝΤΖΟΛΑ ΕΛΕΝΗ 87
75 ΜΟΧΙΑΝΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ 87
76 ΠΑΝΑΓΟΥΤΣΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ 87
77 ΑΡΑΒΟΥ-ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ ΣΟΦΙΑ 86
78 ΜΙΧΑΛΑΚΕΑ ΑΘΗΝΑ-ΧΡΙΣΤΙΝΑ 85
79 ΜΩΡΟΥ ΙΣΜΗΝΗ 83
80 ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ 82

June 7, 2015 at 8:19 pm Leave a comment

ΔΕΙΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥ 10ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

pasok

Το πρόγραμμα των εργασιών του Συνεδρίου, που θα διεξαχθεί στο γήπεδο του Πανελληνίου (Ευελπίδων 2), έχει ως εξής:

Παρασκευή 5 Ιουνίου

12:00 Διαπιστεύσεις Συνέδρων

14:30 Άνοιγμα των εργασιών του Συνεδρίου από τον Γραμματέα της ΚΠΕ Νίκο Ανδρουλάκη

Εκλογή προεδρείου Συνεδρίου

15:00 Τοποθετήσεις εκπροσώπων κομμάτων

16:30 Ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου

17:30-18:15 Εισηγήσεις:

Κώστα Σκανδαλίδη – Συντονιστή Ομάδας Εργασίας για το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης

Χρήστου Πρωτόπαπα – Συντονιστή Ομάδας Εργασίας για την πορεία και το μέλλον της Παράταξης

Παναγιώτη Ιωακειμίδη – Συντονιστή Ομάδας Εργασίας για την πορεία της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας

18:15-18:30 Οικονομικός και Διοικητικός Απολογισμός από τον Γενικό Διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Νίκο Σαλαγιάννη

18:30-19:00 Εκλογή Εφορευτικών Επιτροπών και Επιτροπής Επεξεργασίας Πολιτικών Θέσεων
19:00-21:00 Τοποθετήσεις Συνέδρων

Σάββατο 6 Ιουνίου

9:00 Έναρξη εργασιών

Συνέχεια τοποθετήσεων Συνέδρων

20:00 Έναρξη ψηφοφοριών για τις αποφάσεις του Συνεδρίου

Κυριακή 7 Ιουνίου

9:00 Έναρξη εργασιών

Διαδικασίες Συνεδρίου

Για να δείτε ζωντανά τις εργασίες του συνεδρίου κάντε κλικ εδώ: http://livestream.com/accounts/5199909/events/4101584/player?width=560&height=315&autoPlay=true&mute=false

June 5, 2015 at 7:22 am Leave a comment

Older Posts


ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

September 2016
M T W T F S S
« Jan    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930